Home Bezoeken
Reisverslagen

De reisverslagen van onze bezoeken aan de verschillende projecten ter plaatse.



2011 PDF Afdrukken E-mailadres
maandag, 21 februari 2011 22:35

Verslag Elie

Verslag Eric

 
Verslag Elie PDF Afdrukken E-mailadres
zaterdag, 19 februari 2011 14:22

 

Reisverslag Sri Lanka

Na enige weken van ongeduldig wachten is het zover. Samen met Eric en Joris vertrekken we vandaag naar Sri Lanka. Lut is meegekomen naar de luchthaven. Afscheid nemen is niet mijn beste en we houden het kort.

Na een lange en vermoeiende reis met een overstap in Frankfurt en Doha komen we om 8h30 plaatselijke tijd aan in Colombo. Ik voel mij een beetje suf.

We worden afgehaald door Antony en Sudharma van de CWM. Ze brengen ons naar Negombo waar we die dag zullen blijven.

We komen aan in guesthouse “Manchester” gerund door een Sri Lankaan en zijn engelse vrouw.

Eric en ik liggen samen op een kamer. Ik neem een douche en maak mij klaar voor de eerste uitstap. Deze uitstap is een bezoek aan de sanitaire wasplaats van de vissers in Negombo. We nemen een TUK TUK en ik ga achterop de bromfiets van Christopher. Het verkeer is een chaos en iedereen trompt naar iedereen.

Bij het badhuis is er een probleempje. De douches worden niet gebruikt zoals het hoort. Andere gewoontes en het moeten betalen voor het water maken dat er onvoldoende gebruik gemaakt wordt van de douches. De mensen vragen een waterpomp zodat ze het water niet meer moeten betalen en ze ook hun was zouden kunnen doen. Er wordt een vergadering belegd met de verantwoordelijken en het comité. Dit MOET anders en beter.

We gaan te voet naar Christophers huis voor het middagmaal. We worden er prima ontvangen. We mogen in het salon eten terwijl zij toekijken. Ook Martin en kardinaal Cardijn kijken toe. Na de maaltijd brengen we een onaangekondigd bezoek aan St. Mary’s school. Bij aankomst blijkt dit reeds gesloten (enkel school in de voormiddag). Na enig getreuzel komt de bewaker tevoorschijn. We brengen een bezoek aan de sanitaire blokken. Deze zijn verwaarloosd, kapot of slecht onderhouden. We voelen ons niet gelukkig. Dit kan en moet beter. Hopelijk is het morgen niet zo zegt Eric.

We wandelen terug en passeren via de bank. Mijn briefje van 500 euro verandert in een stapeltje vuile oude briefjes. Via het icebear café gaan we terug naar ons guesthouse. We maken ons klaar om te gaan eten in de white rose. Het is reeds donker om 18h00. Na het avondmaal te voet terug, nog even bellen met Lut en vlug in bed, want morgen moeten we op om 5h30. Muggen , lawaai op straat en een te dunne matras maken mij regelmatig wakker. De wekker maakt ons te vroeg wakker , valiezen maken en om 6h15 zijn we reeds op weg in ons Toyotabusje met onze driver Wasanthe.

Onderweg nemen we het ontbijt in een guesthouse in Puttalam. Eieren, confituur, toastbrood en fruit. Lekker. De koffie is naar de slappe kant. Terug weg en verder door naar Kalpitya. Onderweg worden we stevig door elkaar geschud. Slechte wegen met veel putten. Zullen we moeten aan wennen zeker? Bij aankomst worden we ontvangen door een groep weduwen. Met de boot gaat het richting “eric’s paradice”. Vorig jaar bouwde Eric hier toiletten. Hoe zou het daar zijn??? Bij aankomst worden we ontvangen op het schooltje. We nemen de “welcome”bladeren in ontvangst. De 3 juffen vragen steun want ze worden niet meer betaald en werken reeds 3 maanden zonder loon. Voorheen betaalde Caritas de juffen.(2500 roupies per maand) We kijken in een aantal schriftjes en peilen naar de kennis van hun engels. Deze kinderen kennen geen engels en de juf durft het niet te spreken. Alle gesprekken verlopen via Antony en Jude onze tamil tolk. Er komen ook nog wat ouders binnen en Eric herkent er een aantal. We zien een glimlach op hun gezichten. Dit is Eric zijn paradijs. We nemen afscheid en moeten verder. Een persoonlijk gesprek zou leuk zijn. We bekijken een aantal toiletten (er staan er 16 in totaal)en zien dat ze in gebruik en onderhouden zijn. Dit geeft ons een goed gevoel. We worden uitgenodigd om te blijven eten: gebakken vis, krabben met currysaus. Om uw vingers van af te likken. We nemen afscheid en varen terug. De wolken komen opzetten. Onderweg nog controle van militairen. Deze militairen zien er veel gevaarlijker uit dan de tamilwelpjes van daarnet. We rijden in het donker naar onze volgende bestemming. Slechte wegen, regen en donker zorgen ervoor dat we niet’ avanceren’. Om 21h00 komen we aan in ons hotel in Anuradhapura. We krijgen er nog eten. Het is er rustig maar niet zo netjes. Om 6h00 worden we wakker door burenlawaai, maar al bij al toch goed geslapen. Om 8h30 zijn we reeds op weg naar Mihintale. We bezoeken er een proefproject van rijstboeren. Deze mensen willen een pomp om te irrigeren in het droog seizoen. Kostprijs 400 euro. We worden goed ontvangen en krijgen terug de gebruikelijke groene blaadjes als welcome-geschenk. We krijgen ook nog groene rijstsoep met suikersnoepjes. Antony en de verantwoordelijke speechen. Iedere keer wordt er vertaald van het singalees naar het engels. We bezoeken de rijstvelden en gaan een kijkje nemen waar de pomp moet komen. Ook vanwege de MDK-foundation verwacht men nog een speech. Eric neemt het woord en zegt dat hij hoopt dat men met weinig geld veel mensen kan helpen. Na het afscheid rijden we richting Polonnaruwa. Onderweg zien we rijstvelden die nog onder water staan van de voorbije regenval. Na de middag bezoeken we Pollannaruwa. We nemen een gids en bezoeken eerst het museum, daarna de beelden en tempels of wat er nog van over blijft. Toch de moeite waard. Tijdens ons avondeten komen 2 muzikanten onze tafel opvrolijken. Ze leren ons het liedje “Handepani” wat maneschijn betekent. Dit liedje zal ons blijven bekoren. Eric trakteert met een flesje wijn en na het eten sluiten we af met een slokje Arack.

De volgende ochtend zijn we terug reeds vroeg op de been. Na een lekker ontbijt en nog wat foto’s vertrekken we richting Sigiriya. Eerst bezoeken we de woodcarvers. Dit is een klein ambachtelijk bedrijfje zeggen ze. We bezoeken de winkel. Ik koop 2 olifantjes. Lieve wil er drie op een rij, maar de onderhandelingen springen af. We willen ook de berg Rock Garden bezoeken. Onderweg bakken regen. Wegen en velden staan overspoeld. In Sigiriya is het bewolkt en regen. We drinken eerst nog een thee in een guesthouse. We vertrekken dan maar voor een wandeling. Niet lang daarna moet wasanthe onze driver ons komen ophalen. Hij redt ons van een hoop natte kleren. In de namiddag bezoeken we de tempel van Dambulla. Wel indrukwekkend.

In de late namiddag komen we aan in Kurunegala. We maken kennis met Mr. Banda onze plaatselijke begeleider. Eric en ik zullen 4 dagen mogen verblijven in de bungalow van het onderzoekcentrum van de rijstteelt. Van hieruit zullen we 4 projecten volgen in de komende dagen. We nemen afscheid van Lieve en Joris. Zij zullen verder doortrekken en ook een aantal projecten bezoeken. We worden er bediend door Karrou, hij brengt ons alle dagen ons avondeten. De volgende morgen komt Mr. Banda ons ophalen. We bezoeken ons eerste schooltje. We worden goed ontvangen door het schoolhoofd. We willen vlug naar de werf. Een 5tal ouders zijn reeds begonnen om de sanitaire put te graven. Hier komt een sanitair blokje voor de meisjes. We maken ook nog een plannetje en helpen mee om te graven. In geen tijd staan we in het zweet. Na 160 cm zitten we op een rots. We kunnen slechts 3 van de 4 ringen plaatsen. We worden ook nog uitgenodigd op de thee. Ouders en leerkrachten hebben allerlei lekkers gemaakt . Het is er aangenaam en er heerst een goede sfeer. Ondertussen is het reeds volop aan het regenen. Het deksel wordt op de put gelegd en de werken worden voor die dag opgeschort. Zij zullen de werken zelf moeten voltooien.

Op dag 2 bezoeken we een ander schooltje. Hier wil men een pomp plaatsen met 3 kraantjes. Het waterreservoir is reeds geplaatst maar moet nog aangesloten worden. We helpen wat mee, maar stellen vast dat het taalprobleem de communicatie fel bemoeilijkt. De werken zijn al goed opgeschoten tot we hier ook moeten afdruipen van de regen. Toch zie ik dat dit hier wel in orde zal komen. Terwijl we schuilen in een klasje beginnen de kinderen spontaan te zingen. Ze komen ook rond ons staan voor de obligatoire foto. Mijn toestel is plat en daar zal ik de ganse dag spijt van hebben. Rond 14h00 worden we uitgenodigd voor de lunch. Iemand van de ouders had gekookt. Daar algehele hilariteit. Blanken die eten met mes en vork en domme dingen doen. Na de maaltijd hebben we nog de pomp getest en hoera, er kwam water uit. Met de lach op het gezicht terug naar onze bungalow.

’s Morgens als naar gewoonte vroeg wakker. Mr. Banda komt ons als naar gewoonte te laat ophalen. We rijden naar ons derde project. In een schooltje moet een waterpomp en een aantal leidingen vernieuwd worden. Ook hier worden we onthaald bij “the principal”. De juf van engels wordt erbij gehaald om het gesprek op gang te trekken. Het regent dat het giet, maar toch willen we het werk bezoeken. Banda heeft een stielman meegebracht, maar het werk blijkt groter dan verwacht. Hier terug regen met bakken uit de hemel. We zijn blij als we binnen mogen voor een kopje thee . De ontvangst is hier beduidend minder dan de vorige dagen. We kijken nog wat rond en zien een naaimachine die stuk is . We herstellen wat we kunnen maar zijn niet echt van stiel om de machine echt te proberen. Ten gevolge van de overvloedige regen worden de werken stil gelegd. We vertrekken en zijn die dag vroeg terug in onze bungalow. We hebben er nog een goed gesprek met een Sri Lankaanse ingenieur die op bezoek is voor een meeting ivm rijst.

Deze nacht goed geslapen. De muggen op voorhand dood gemept. Banda is ongeveer op tijd. Vandaag is onze laatste werkdag. We gaan een brugje herstellen. We halen eerst zand en cement. Een 15tal mannen waren reeds aanwezig. Er wordt overlegd en overtuigd. Ze gaan een dam bouwen en het water omleiden. Dit lijkt mij onbegonnen werk. Met wat balken, wat zand en wat graven wordt het water omgeleid. En raar maar waar het lukt hen nog ook. Er komt van ergens thee en onder de middag mogen we allen gaan eten bij de buren. Eric koopt nog koekjes en ze vliegen erop als mussen. Hier en daar kunnen we wat helpen, maar ik schiet wat foto’s voor de achterblijvers op het thuisfront. Het is reeds donker als de laatste werken beeindigd worden. Voetgangers en fietsers kunnen terug over het brugje. Morgen gebeurt de rest van het werk. Wat ik deze morgen niet voor mogelijk had gehouden is toch gelukt. Het brugje is zo goed als klaar om beton te gieten. Zonder machines maar de werklust en wilskracht en de handen van 15 mensen hebben dit gerealiseerd. RESPECT. s’Avonds brengt Banda ons terug naar onze bungalow. Donker, regen en zijn rijstijl maken mij zeer ongerust. Ik denk dat dit mijn laatste rit is en ben uitzonderlijk blij als ik kan uitstappen.

Tijdens de nacht worden we wakker door het lawaai van feestende mensen. Hier vieren ze nog independent day met veel zwier. Om 9h30 komt Lieve en Joris ons ophalen. We bezoeken samen met Lieve , Joris en Banda nog eens onze brug en het eerste schooltje. Dan rijden we verder naar Kandy. De thee bij Banda moeten we afslaan door tijdsgebrek. Onderweg bezoeken we nog een park met olifanten. Zielig die beestjes aan de ketting. In Kandy bezoeken we nog een tempel, voor de kadydansers zijn we helaas te laat. We logeren in een mooi hotel. Wel opletten van de apen want die zouden alles meenemen dat ze kunnen pakken. Mijn schoenen moet ik hier helaas achterlaten: deze zijn namelijk niet meer droog te krijgen en ze stinken als de pest. Dan maar verder op sandalen.

De volgende dag brengen we een bezoek aan Nugara Eliya. We rijden langs de hellingen die beplant zijn met theestruiken. Het weer zit echter niet mee. Met goed weer moet het hier prachtig zijn. We logeren er in een huis, maar het is er koud en vochtig. ’s Morgens nemen we samen ontbijt . Daarna vertrekken we naar het convent. In het convent worden 10 wezen opgenomen, betaald door de foundation. De kinderen zien er gelukkig uit en zingen liedjes voor ons. Joris zegt dat dit hem doet denken aan de film “Hector”. Ze krijgen elk 2 koekjes van Eric. We nemen afscheid met pijn in het hart. Lieve laat ook nog wat kleren achter voor de kinderen. Konden we maar meer doen. De nonnetjes beloven goed voor de kinderen te zorgen. Ze zeggen ook : “ GOD will take care of them”.

Na de middag bezoeken we nog een tuin. De weg ernaartoe is slecht en er zijn stukken van de berg naar beneden gekomen. Het is een mooie tuin, maar de regen verknalt onze wandeling. We keren voor het donker terug naar de auto, maar helaas deze start niet. Platte batterij. 1 uur oponthoud en startkabels helpen ons terug in gang. We eten die avond frietjes als aperitiefhapje. Ze maken goed. Ook het eten gemaakt door Wasanthe smaakt heerlijk. Na het eten bespreken we nog een aantal zaken met Antony. We kruipen in een vochtig bed en hopen tegen beter weten in dat het morgen beter weer zal zijn. Helaas. Wat een mooie stad moet zijn zit volledig in de mist. Voor we echt de baan op gaan stoppen we eerst nog eens aan een kerkje. Wasanthe steekt een hoop kaarsjes aan. Geloof of bijgeloof ??? We brengen nog een bezoek aan de theefabriek van Pedro. Er wordt nu niet gewerkt omwille van het slechte weer. Na een lange dag in de auto komen we ’s avonds aan in Colombo. Het ligt hier merkelijk droger en het is 10°C. warmer. Wat een verschil. We mogen blijven eten bij Sudharma. Na de maaltijd brengt onze driver ons terug naar Negombo. Aan zijn rijstijl te zien denkt ik dat hij nog een aantal kaarsjes over heeft voor die dag. Na een goede nacht en een lekker ontbijt in het golden star beach hotel maken we nog een wandeling in de stad. Leuke drukte. In de namiddag is er ook nog een vergadering aan het badhuis en om 17h00 de grote vergadering van het comité in de white rose. Op deze vergadering worden nieuwe requests gedaan. Worden lijnen uitgezet en overlegd. Die avond nemen we afscheid van een groep gemotiveerde mensen die stuk voor stuk weten waar ze mee bezig zijn en die het beste voorhebben met hun mensen. We keren terug naar ons hotel, pakken onze koffers en vertrekken om 01h00 naar de luchthaven.

Deze reis heeft mij getoond dat het ook met minder kan. Dat handen kunnen samen werken. Dat kinderen die niets hebben kunnen lachen. Dat die mensen mij kunnen ontroeren. Dat we met foundation Martin De Kegel op het goede pad zitten.

Aan u allen zeg ik in naam van Sri Lanka:” dank je wel voor uw steun.”

ELIE

 

 
Reisverslag Eric Sri Lanka 2011 PDF Afdrukken E-mailadres
zaterdag, 12 februari 2011 10:33

 

Beste,

Van 26 januari tot 9 februari gingen Joris, Elie en ikzelf naar 
Sri Lanka, Lieve vertrok al een week vroeger.
We vonden er een ander Sri Lanka dan gewoonlijk, nat en regenachtig, en 
geen zon.
Ook de mensen waren aangeslagen door het aanhoudende regenweer.
De gevolgen zijn trouwens ernstig, naar schatting 35000 huizen vernield 
en 1 200 000 mensen kunnen niet in hun huis blijven door overstromingen.
Het land is ontwricht,  de situatie is zelfs dramatischer dan ten tijde 
van de Tsunamie,  er zijn wel niet zoveel doden te betreuren,
maar de daklozen zijn veel talrijker, en de miserie van voedseltekort is 
veel ernstiger.

De ellende zal ook veel langer duren omdat het water maar langzaam wegtrekt. Bij de tsunami was het water vlug weggetrokken en kon de schade onmiddellijk opgemeten worden.

Lieve had al een week rondgereisd toen wij op donderdagmorgen aankwamen.
We brachten de donderdag een bezoek aan het badhuis in Negombo, aan de 
familie Christopher en aan de St Mary's school in Negombo.
We gingen ook wat op verkenning in Negombo en gingen dan maar vroeg 
slapen om de acclimatisatie te voltooien, en om uit te rusten van de 
lange reis.  We logeerden in guesthouse 'The Manchester' in Negombo.
Vrijdagmorgen 06u vertrokken naar Kalpitiya, voor een bezoek aan het 
eiland alwaar we vorig jaar toiletten bouwden.  De toiletten zijn in 
gebruik, en zijn goed onderhouden, wat ons natuurlijk een immens plezier 
doet.
We bezoeken de school en aanhoren de request om de teachers een klein 
maandloon te betalen, Caritas is immers gestopt met betalingen, en de 
staat Sri Lanka komt zijn belofte nog niet na om de teachers (3) te 
betalen (elk 2500 Rupies/maand). We zullen dit later voorleggen aan het 
comité.
We vertrekken dan naar Anuradhaphura alwaar we logeren.
's Anderendaags zetten we onze tocht verder richting Polonnaruwa, waar 
we de ruines van het oude paleis bezoeken. We logeren aan de oevers van 
het prachtige meer.  Spijtig dat het onophoudelijk regent.
's Zondags verhindert de regen om Sigiriya te bezoeken en horen we 
onheilspellende berichten over alsmaar zwaardere overstromingen.
We brengen, ondanks de nattigheid, toch een bezoek aan de tempel van 
Dambulla.  Daarna gaat het richting Kurunegala waar we logeren (Elie 
en ik) in een bungalow van het researchcentrum voor rijstteelt.  Ondanks 
de regen ga ik een half uurtje lopen.
Het logement is basic maar OK.  We worden "verzorgd" (eten) door Karrou 
die elke dag voor ons zal koken.

Maandag project 1 : middelgrote school  school waar we meisjestoiletten 
gaan bouwen en een sceptische put.  Er wordt gegraven, we stoten in de 
ondergrond op rots, er kunnen drie betonnen ringen worden gestoken.  Er 
zijn een 10-tal vaders van de schoolkindren die het werk samen doen. Wij 
kunnen hier en daar een handje toesteken.  We ontdekken in de buurt van 
de toiletten wat overgroeide bouwafval waar we aan opruim doen, en 
proberen zoveel mogelijk stenen te recupereren.  Dit wordt door de 
principal (directrice) en door mr Banda (onze gastheer) zeer gesmaakt, 
vooral omdat het zo een grote "opvoedkundige" waarde heeft.  Dat 
hoorden we nadien.
Na het steken van de put is het zo erg aan het regenen dat de 
werkzaamheden worden stop gezet.  De vaders zullen later het werk verder 
zetten.
De foundation betaalt al het materiaal.

Dinsdag project 2 : kleine school waar we een watertank (op verhoogde 
betonnen plateau) en een pomp, en drie waterkraantjes bekostigen.
Ook hier wordt het werk uitgevoerd door de ouders van de schoolkinderen, 
enkel materiaal wordt betaald.   Er zijn meer dan vaders genoeg, onze 
hulp is niet nodig.  Alweer verhindert de regen dat er in de namiddag 
wordt verder gewerkt.  Er heerst een zeer goede sfeer op deze school.

Woensdag project 3 : grote school waar we een nieuwe waterpomp 
bekostigen (de oude is uit gebruik, helemaal verroest) en een 
herstelling van het buizenstel en de kraantjes om handjes te wassen.  De 
regen doet me beslissen om de werkzaamheden uit te stellen.  een vader, 
die loodgieter en elektricien is, zal het werk uitvoeren, zodra het weer 
het toelaat.  De sfeer op deze school is totaal anders, er heerst minder 
betrokkenheid, het engagement van de teachers is niet zo warm en niet zo 
diep als gisteren. We druipen letterlijk af.

Donderdag project  4 : een kleine, weggespoelde brug, in de rijstvelden, 
wordt "hersteld".  Door het overvloedige water, en de sterke stroming is 
het brugje erg beschadigd, de weg is er buiten gebruik.  Wat 's morgens 
volgens ons onmogelijk leek was 's avonds een feit, voetgangers en 
fietsers konden opnieuw over de brug.  Er werd hier door de plaatselijke 
bevolking zeer goed werk geleverd, een staaltje van vindingrijkheid en 
samenwerking !!  We stonden perplex dat het zo liep.  Het regende maar 
af en toe een beetje die dag, echt een verademing.

Vrijdagmorgen werden we opgehaald door Lieve en Joris, die een week op 
pad geweest waren, en die erg onder de indruk waren van de 
overstromingstaferelen die ze hadden gezien.  We namen afscheid van 
Karrou, bedankten hem hartelijk;  we namen ook afscheid van de energieke 
en warme mr Banda, de plaatselijke verantwoordelijke voor deze 
boerengemeenschap (Boeddistische samenleving).
We zullen de onvergetelijke momenten met mr Banda (onder andere in zijn 
auto, ritjes naar de verschillende projecten) koesteren.

Onder de gietende regen rijden we naar Kandy, waar we druipnat de tempel 
van de Tand bezoeken.
Zaterdag rijden we alweer door de gietende regen naar Nuwara Eliya, 
kleine aardverschuivingen verontrusten ons, maar we geraken toch ter 
plaatse.
In N.E. is het nat en koud, ook in de huisjes waar we logeren is het 
vochtig en koud.
De zondagmorgen brengen we een bezoek aan het weeshuis, waar we de 
onderhoudskosten van 10 kinderen op ons nemen (al een paar jaar)
Het is een emotioneel bezoek aan het klooster, de weeshuisafdeling roept 
de sfeer op van de jaren '30.  De zuster ter plaatse levert er 
schitterend werk!!  we zien alleen lachende (en dansende en zingende) 
kinderen.  Ze zijn in de wolken met de koekjes die we hen uitdelen.
De geplande uitstappen voor de namiddag vallen letterlijk in 't water.

Maandag rijden we richting Colombo. Kletsende regen, koud en dichte 
mist, zo kenden we dit land nog niet !!
En de slechte en onheilspellende berichten over overstromingen blijven 
maar komen ...
We slagen er toch in een bezoekje aan Thee-estate Pedro mee te pikken.  
Alle machines liggen wel stil, er zijn geen blaadjes geplukt, dus kan 
er niet gewerkt worden.  De regen dwarsboomt de economische activiteit.
maandagavond zijn we te gast bij Sudarma thuis voor het avondmaal.
We zijn laat terug in Negombo , "onze thuisbasis".

Dinsdag is er zonneschijn !!  We hadden dit al meer dan een week niet gehad.
Een paar boodschappen, en een wandeling door 't centrum.
Dan meeting aan het badhuis.  We moeten een oplossing vinden voor de 
kost van het water.  Er zal bestudeerd worden of er een boorput kan 
worden gestoken, en een pomp  om zo in het eigen water te voorzien.  Als 
dat zou kunnen zouden er meer mensen kunnen komen douchen (idee is 10 
roepies i.p.v 20 nu).  Wordt voorgelegd aan comité, en we wachten op de 
studie.
Dan meeting van het comité, dat we vorig jaar in het leven hebben 
geroepen (we hebben dat ge-eist)
Ik druk nog eens op het feit dat het onze bedoeling is om zoveel mogelijk 
mensen met de laagste inkomens te helpen. Het maximum aan hulp met het 
minimum aan geld;  Er mogen geen persoonlijke belangen spelen, geen 
vrienden e d voordragen als die niet tot de laagste inkomensklasse behoren.
Het scholership blijft absolute voorrang krijgen.  Het comité is het 
daarmee eens.
Ik benadruk nog eens onze vrees voor jaloersheid en ik heb de indruk dat 
men begrijpt wat wij willen.  Het is daarom dat ik hier kom meewerken 
met hen, om te laten zien dat het niet alleen om geld gaat, maar om 
mensen te helpen, en om hulp te bieden aan groepen mensen, niet voor individuele probleemsituaties.
De vergadering wordt afgesloten met een kleine maaltijd, die wij 
persoonlijk aanbieden aan het comité.
En dan is het afscheid nemen,  met nog eens benadrukken dat er huiswerk 
moet worden gemaakt. En dat wij ook huiswerk meenemen.




 

 
verslag Danny reis jan-feb 2010 PDF Afdrukken E-mailadres
vrijdag, 27 augustus 2010 07:06

Sri Lanka voor de eerste keer.

 

Wat een beleving.

 

De warmte valt als een deken om je heen, en dan al die felle kleuren- groen-azuurblauw-geel-rood-orangne, een contrast met het grijze en koude Belgie.

Eens op weg is het vooral de drukte die je treft.Er wordt links gereden, maar door het slechte wegdek slingeren ze van links naar rechts, komen straten uitgereden en toeteren voor alles en nog wat ; een echte heksenketel.

In de steden staan de winkeltjes volgepropt met hun koopwaren, alles is te koop.s'Avonds worden ze verlicht met lampenslingers of gekleurde TL's, het lijkt wel altijd kermis.

De mensen zijn er heel vriendelijk, ze spreken je gemakkelijk aan.

Door Lieve's betrokkenheid met de bevolking kom je ook dichter bij hen te staan en ondervind je hoe het er werkelijk aan toe gaat, weg van het toerisme.(een veel intensere beleving)

De mensen zijn er ook nog heel gelovig, het loopt allemaal wel een beetje door mekaar, katholieken, boediste en hindoes ze gebruiken van alles wat.

In Sri Lanka heb ik weer met mijn handen leren eten, het vraagt echter nog veel oefening.

Heel bedreven kunnen zij, rijst,groenten,vlees of vis met één hand tot een balletje rollen om dan in de mond te steken.

We doorkruisten het land van links naar recht van onder naar boven en zagen zo het verschil tussen de gebieden rond de zee, en het binnenland met de bergen,  op de flanken de theeplantages en in de dalen dee rijst en groenten veldjes, afwisselend met grote meren.

Water is er genoeg, alles ziet groen.Onze planten in bloempotten zijn daar bomen of stuiken met een pracht aan bloemen, om jaloers op te zijn.

Ook de dieren zijn een verwelkomende afwisseling, olifanten, apen, leguaan,geko's, mooi gekleurde vogels, dikke kevers en zeker de muggen niet vergeten !!!

Het land is zich stillaan aan het herstellen van de Tsunami en van de oorlog met de Tamils.

Maar scholen en ziekenhuizen kunnen nog heel wat hulp gebruiken. Er is nog veel armoede, heel contrasterend met de pracht van de natuur.

Zeker een land om nog terug tekeren.

 
verslag Eric PDF Afdrukken E-mailadres
zondag, 31 januari 2010 20:03
Beste vrienden,
 
Het is hier in Sri-Lanka nu zaterdag 10u45,  ik wed dat jullie allemaal nog in bed liggen.
Ik hoop dat jullie het allemaal goed stellen, wens jullie een fijn weekend, en kom hier een beetje mijn ongelooflijke ervaring vertellen.

Vorige week vrijdag dus vertrokken, thuis om 04u s morgens.  De vlucht naar Rome verliep vlekkeloos, en on time.  In Rome was er 5 uur overstaptijd, onfortuinlijk genoeg was de vlucht naar Sri-Lanka met 3en een half uur vertraagd,  lang wachten dus !!

Voor het volledige verhaal,

Lees meer...
 
«StartVorige1234VolgendeEinde»

Pagina 3 van 4